Kelime aslında ineklerden geliyor: inekler yediklerini geri getirip tekrar tekrar çiğner, buna "ruminasyon" denir. Zamanla psikoloji bu kelimeyi ödünç almış. Çünkü bazı insanlar da tıpkı öyle yapıyor ama yemek yerine düşünceyle: "Neden öyle dedim ki", "Keşke şöyle yapsaydım" gibi cümleleri saatlerce, hatta günlerce kafada çevirip duruyorlar. Sorun şu ki bu düşünme, çözüm üretmiyor; sadece aynı acıyı tekrar tekrar yaşatıyor. Beynin "sorunu çözüyorum" sanıp aslında kısır döngüye girmesi hali. Gece yatakta "keşke öyle demeseydim" diye saatlerce dönüp durduğun o an, tam olarak ruminasyondur.