Bu garip uzay topakları nedir? Zengin yıldız alanlarında ve parlayan hidrojen gazı içinde yer alan bu opak yıldızlararası toz ve gaz bulutları, yıldız oluşturabilecek kadar büyüktür. Bu bulutların yuvası, Kentaur (Centaurus) takımyıldızı yönünde yaklaşık 7.600 ışık yılı uzaklıkta bulunan parlak bir yıldız kreşi olan IC 2944 olarak bilinir. Bu karanlık globüllerin en büyüğü, 1950 yılında A. D. Thackeray tarafından Güney Afrika'da bir teleskop kullanılarak ilk kez tespit edilmiş olup, muhtemelen her biri bir ışık yılından daha geniş, üst üste binen iki ayrı buluttan oluşmaktadır. Şili'deki El Sauce Gözlemevi'nden elde edilen ve bu sayfada yer alan Hubble paleti görüntüsü, diğer verilerle birlikte, Thackeray'in globüllerinin, parlak emisyon bulutsusunu zaten enerjilendiren ve ısıtan genç, sıcak yıldızlardan gelen yoğun morötesi radyasyon nedeniyle parçalandığını ve çalkalandığını göstermektedir. Diğer yıldız oluşum bölgeleriyle ilişkili olduğu bilinen bu ve benzeri karanlık globüller, nihayetinde sıcak bir tavada eriyen kozmik tereyağı parçaları gibi, düşmanca çevreleri tarafından dağıtılabilir. Yıldızlararası Yapboz: Günün Astronomi Bulmacası