Tibetli Budist öğretmen Chögyam Trungpa'nın kullandığı bu terim, ayırt etme gücü olmayan şefkati anlatır. Ona göre iyilik, hep nazik görünmek demek değildir. Çoğu zaman bu, acıdan ya da çatışmadan kaçmanın bir yoludur. Karşındakine gerçekten gereken şeyi vermek yerine, onu o an rahat ettirirsin. Bir de kendini rahat ettirmiş olursun.
Gerçek şefkat bazen net bir sınır çizmeyi, bazen de zor bir gerçeği söylemeyi gerektirir. Terim bir hakaret değil. Daha çok, iyi niyetin tek başına yetmediğini hatırlatan bir uyarıdır.