Çocukken her gün aynı sofrada oturduğun, aynı odada kavga ettiğin biri sonradan sana neden hiç "çekici" gelmez? Finlandiyalı antropolog Edvard Westermarck'ın öne sürdüğü cevap şu: Beynimiz, erken yaşlardan itibaren yakın büyüdüğü kişileri "aile" diye etiketler ve bu etiket romantik ilgiyi köreltir. Burada belirleyici olan kan bağı değil, birlikte geçirilen çocukluk yıllarıdır. Bu yüzden birbirinden habersiz büyümüş kardeşler çok farklı hissedebilir. Tayvan'da, ileride evlenmek üzere küçük yaşta aynı eve alınan kız çocukları üzerine yapılan araştırmalar da bu fikri destekleyen örnekler arasında sayılır. Yani çekim bazen tanışmadan, bazen de fazla tanımaktan sönüyor.
Bu açıklamada yanlış bir bilgi mi var?