Main Character Syndrome

Main Character Syndrome, kafanın içinde hep bir kamera varmış gibi yaşamaktır. Kahve içerken bile arka planda müzik çalıyormuş, yürürken slow-motion sahnesindeymişsin gibi hissedersin. Aslında zararsız, hatta bazen motive edici bir haldir: kendini hikâyenin merkezine koymak, sıradan bir günü bile anlamlı kılabilir. Ama işin kötü tarafı, başkalarını "figüran" gibi görmeye başladığında ortaya çıkar; empati azalır, her şey senin dramına indirgenir. Sosyal medya bu sendromu iyice büyütür, çünkü herkes kendi "bölümünü" paylaşır. Kısacası bu terim, hem kendine güvenin hem de bencilliğin ince çizgisinde dolaşan modern bir ruh halini anlatır.