Bu alacakaranlıkta çekilmiş dağ ve gökyüzü manzarasında, 26 saatlik bir Ay, İtalyan Dolomitlerin sarp silüetinin arkasında poz veriyor. Bir saniyelik bu pozlama, 30 Mart'ta Ay battığı sırada yakalandı. Ay'ın güneş ışığı alan yüzeyinin sadece ince bir dilimi görünür olsa da, diskin büyük kısmı 'toprakışığı' (earthshine) sayesinde fark edilebiliyor; bu, parlak gezegenimiz Dünya'dan yansıyan ışığın Ay'ın bize dönük yüzünü aydınlatmasıyla oluşuyor. Ay'ın kül rengi parıltısı olarak da bilinen bu olgu, Dünya'nın okyanuslarından yansıyan güneş ışığının Ay'ın karanlık yüzeyini aydınlattığı şeklinde, 500 yılı aşkın bir süre önce Leonardo da Vinci tarafından tarif edilmişti. Elbette toprakışığı, bir uydunun karanlık kısmının, bağlı olduğu gezegenden yansıyan ışıkla zayıfça aydınlanması anlamına gelen 'gezegen ışığı' (planetshine) olgusunun sadece en bilindik örneğidir.